گروهی از پناهندگان ایرانی و افغان در کمپهایی در صربستان زندگی میکنند و درباره آرزوها و تصورات خود از اروپا به عنوان سرزمین رؤیاها صحبت میکنند. در همین حال، گروهی از خانوادههای کُرد در تلاشند تا به صورت غیرقانونی از مرز اروپا عبور کنند. پناهندگان تصمیم میگیرند به دلیل درخواستهای گزاف قاچاقچیان حرفهای، به طور مستقل از مرز عبور کنند و این مأموریت را “بازی” مینامند.
در حالی که ما داستانهای زندگی هوشنگ، معصومه، بلوچ، کامران و گروهی از پناهندگان افغان را دنبال میکنیم، مظفر و جعفر تصمیم میگیرند از مرز صربستان-کرواسی به سمت اروپا عبور کنند. آنها این سفر را در هوای زمستانی و برفی آغاز میکنند…
مساله ای که ما در این مستند با آن مواجه می شویم، یک روایت مستقیم و بی واسطه از رخدادهایی است که در مسیر مهاجرت غیرقانونی یا همان زیست پناهجویی رخ می دهد. آنچه که در واقعیت رخ می دهد و تناقضات آن با تصورات افراد پیش از مهاجرت، مساله ای است که از ابتدا در نظر گرفته می شود. شخصیت های فیلم هرکدام مساله را به نحوی که خود با آن زیسته اند بیان می کنند. من به عنوان فیلمساز تلاش کردم تا بدون واسطه در یک کمپ پناهجویی فیلمی را روایت کنم که به گفتۀ همکاران و حتی خبرنگاران به سختی می توان مشابه آن را لااقل در سینمای ایران یافت. اینکه کمپ اساسا چه جوری جایی است لااقل برای خود من همیشه یک علامت سوال بزرگ بوده است. این اشتیاق به دانستن شرایط بود که من به عنوان فیلمساز را ترغیب کرد تا با کمترین دخل و تصرفی در محتوا بتوانم تصویری بی واسطه را به مخاطبان ارائه دهم.
