«معنای (نا)پیدا» یک پروژهی عکاسی و اینستالیشنِ پژوهشمحور و در حال کار است که توسط منصور فروزش در سال ۲۰۲۰ آغاز شد. این پروژه در نقطهی تلاقی هنرهای تجسمی، نظریه های روایت و همچنین رویکرد فلسفی به مسالۀ معنا در هنرهای تصویری قرار دارد و به بررسی این پرسش میپردازد که معنا چگونه از خلال رابطهی چندوجهی میان هنرمند، اثر هنری و مخاطب شکل میگیرد. این پروژه با اتکا به چارچوبهای فلسفیای همچون تمثیل غار افلاطون، این پرسش بنیادین را مطرح میکند که آیا معنا در خود تصویر نهفته است، در نیت هنرمند ریشه دارد، یا در کنش ادراکی و تفسیری مخاطب شکل میگیرد.
«معنای (نا)پیدا» بهجای ارائهی تفسیرهای ثابت یا تئوری محور، ساختارهای روایی و بصریِ گشودهای را مورد بررسی قرار می دهد که مخاطب را به تأمل شخصی و درگیری احساسی دعوت میکنند. این پروژه از طریق عکاسی، ویدئو و اینستالیشن، چگونگی زایش معنا از دل نابودگی، ابهام و تجربهی زیسته را بررسی میکند و بر ماهیت شکننده، ذهنی و اغلب وهمآلود ادراک تأکید دارد. این پروژه که از سال ۲۰۲۰ بهعنوان یک چارچوب هنری و پژوهشی بلندمدت توسعه یافته، در قالب نمایشگاهها و انتشارات متعدد ارائه شده و بهتدریج از یک کنش هنری تجربی به حوزهای منسجم و صورتبندیشده در دل هنرهای تجسمی معاصر بدل شده است.